VATAN TURAN

Turkmen Qardaslari

2005-03-10T03:45:00.000-08:00

Iraqi Turkmen: Kurdish-Turkmen Plan to Grab Kirkuk`s Oil Revenues
Iraq’s newly-elected National Assembly holds its first session in Baghdad in nine days time, to embark on the road to democratic institutins - a new president, deputy presidents, prime minister, government and constitution. However, Iraq’s Kurds and their Turkomen neighbors have been moving forward with plans of their own, as DEBKA-Net-Weekly disclosed in an exclusive report on February 25.
Kurdish leaders Jalal Talabani and Massoud Barzani termed a proposition put before them recently by the heads of the Turkomen community “ extremely interesting and worth pursuing.” The pursuit has gained headlong momentum.
DEBKA-Net-Weekly’s sources reveal that Saad e-Din al-Kidj, chairman of the Turkmen Supreme Council essentially proposed the introduction of self-rule for the Turkoman homeland of Turkmeneli which abuts and often overlaps the Kurdish region and the oil-rich lands of northern Iraq (See attached DEBKAfile Special Map) and promises it will act as a buffer between Kurdistan and other parts of Iraq.
The Turkomen, predominantly a Muslim Turkic nation, represent Iraq’s third ethnic minority, whose interests and safety are closely protected by Ankara.
The plan for Turkomen autonomy has come up before. In 2002, about a year before the US-led invasion of Iraq, CIA agents and undercover US troops floated the proposal while preparing the military and intelligence infrastructure for the war in the autonomous Kurdish region. The heads of the far larger and more powerful Kurdish community angrily rejected the plan as a political and security threat to their interests.
But much has changed in three years. Suddenly an autonomous Turkoman belt along their southern border looks to the Kurds like an asset to be welcomed - a shield against any Arab military threat from the south and east and a better-than-good insurance policy against Turkish military steps to stop the Kurds’ advance toward independence and domination of the mixed town of Kirkuk. Irbil is already rubbing its hands at the prospect of bilateral economic and military cooperation with Ankara.
So keen are Talabani and Barzani on the Turkomen independence scheme that they have counter-offered the Turkomens a 25% share in the oil revenues of Kirkuk. This offer was made without a by-your-leave from the interim government in Baghdad headed by Iyad Allawi and certainly not from the post-election administration due to rise.
Most Iraqis in high places find the notion of the Kurdish-Turkomen oil grab hard to believe..
But the momentum is hard to stop. Ankara has been informed that the Kurds will pocket 75% of the northern oil revenues and grant the Turkomen 25% to support their self-ruling enclave.
This deal augurs a reshaping of the map of northern Iraq. The Turkomen strip runs transversely from Tel Afar near the Syrian border in the west up to a point south of Kurdish Halabja near the Iranian border to the east. Its population, estimated at between two and three million, centers on the two main towns of Tel Afar and Kuz-Khrumatu.
The oil receipts will finance a new army whose Turkish officers will supply the weapons and training.
This will be the first time in modern history that the Turks will have gained a military foothold in northern Iraq in a region that commands the Sunni Triangle north of Baghdad.
Ankara will have no more need to establish a military presence in northern Iraq. It will have under its command 50-60,000 Turkomen troops, which the Turks and the Kurds are certain will be fully trained and combat-ready much sooner than the Iraqi army the Americans are building further south. This army will be backed by the 100,000-strong Kurdish army.
This signal development should not only dispel Ankara’s fears of a Kurdish independent state but bring forth is firm support.
By the end of this year or early 2006, the central government in Baghdad may therefore find itself staring at an army of 160,000 trained soldiers to the north. This force, not subject to the federal government’s orders, will be the best trained and disciplined of any force in the country.
The Turkomen-Kurdish deal has an important ethnic aspect.
Their coalition in the new national assembly, 102-105 deputies strong, is committed to voting against the new constitution proclaiming Iraq an Arab republic. Sections of the dominant 140-member Shiite United Iraqi Alliance may go along with this position. It is therefore very possible that, for the first time in two centuries, a democratically-elected majority will take a former Arab state out of the Arab bloc.
DEBKA-Net-Weekly’s sources in Kurdistan report that Kurdish leaders have been showering lavish concessions on the Turkomens to make sure they do not have a change of heart. Areas once hotly contested are now opened up to them – and not entirely out of the kindness of Kurdish hearts; they reckon that if the Turkomen expand into all parts of Kurdistan and are awarded equal rights, they will sink a part of their share of oil profits in Kurdistan and so invest in independent Kurdistan’s development and prosperity.
This week, therefore, Kurdish leaders invited all the Turkomen driven out of Kirkuk (where they used to account for one-third of the population) to return and reclaim their property with Kurdish government’s guarantees for their safety.
In a few short weeks, the seedlings of two independent non-Arab Iraqi states have begun sending out strong shoots.

Source: Debka

Turan

2005-01-01T19:13:00.000-08:00

Turan
Türkçülük ile Turancılığın ayırımlarını anlamak için Türk ve Turan topluluklarının sınırlarını belirlemek gerekir. Türk, bir milletin adıdır. Millet kendine özgü bir kültürü olan bir topluluk demektir. Öyleyse Türk'ün yalnız bir dili, bir kültürü olabilir.Oysa Türk'ün kimi kolları, Anadolu Türkleri'nden ayrı bir dil, ayrı bir kültür yaratmaya çalışıyorlar. Diğer Türk illeri birer ayrı dil, ayrı edebiyat ve ayrı kültür oluşturmaya çalışırlarsa, Türk Milleti'nin sınırları daha daralmış olur. Bugün kültürce birleşmesi kolay olan Türkler, özellikle Oğuz Türkleri, yani Türkmenlerdir. Türkiye Türkleri gibi Azerbaycan, İran ve Harizm ülkelerinin Türkmenleri de Oğuz uruğundandır. Bunun için Türkçülükteki yakın ülkümüz Oğuz birliği, yani Türkmen birliği olmalıdır. Bu birlikten amacımız nedir? Siyasal bir birlik mi? Şimdilik hayır! Gelecekle ilgili bugünden bir yargıya varamayız. Fakat bugünkü ülkümüz, Oğuzlar'ın yalnız kültürce birleşmesidir. Oğuz Türkleri bugün dört ülkede yayılmış olmakla birlikte tümü birbirine yakındırlar. Dört ülkedeki Türkmen illerinin adlarını karşılaştırırsak, görürüz ki birinde bulunan bir ilin ya da boyun öbürlerinde de kolları vardır.Örneğin Harizm'de Tekeler ile Sarılar'ı ve Karakalpaklar'ı görüyoruz. Yurdumuzda Tekeler, bir sancak oluşturacak kadar çoktur, dahası bir bölümü bir zamanlar Rumeli'ye yerleştirilmiştir. Türkiye'de sarılar özellikle Rumkale'de otururlar. Karakalpaklar ise Karapapak ve Terekeme adını alarak Sivas, Kars ve Azerbaycan yörelerine yerleşmişlerdir. Harizm'de Oğuz'un Salur ve İmralı boylarıyla Çavda ve Göklen (Karluklardan Kealin) illeri vardır. Bu adlara Anadolu'nun çeşitli noktalarında rastlanır. Göklen, kendi adını Van'da bir köye Gökoğlan şeklinde vermiştir. Oğuz'un Bayat ve Afşar boyları da gerek Türkiye'de, gerek İran'da ve Azerbaycan'da bulunuyor. Akkoyunlular ile Karakoyunlular da bu üç ülkede yayılmışlardır. Öyleyse Harizm, İran, Azerbaycan ve Türkiye ülkeleri etnografyası bakımından aynı uruğun yurtlarıdır. Bu dört ülkenin toplamına Oğuzistan adını verebiliriz. Türkçülüğün yakın ereği, bu büyük bölgede yalnız bir tek kültürün egemen olmasıdır. Oğuz Türkleri genellikle Oğuz Han'ın torunlarıdır. Oğuz Türkleri birkaç yüzyıl öncesine gelinceye değin uyumlu bir aile olarak yaşarlardı. Örneğin Fuzuli bütün Oğuz kollarında okunan bir Oğuz şairidir. Korkut Ata Kitabı, Oğuzlar'ın resmi Oğuzname'si olduğu gibi, Şah İsmail, Aşık Kerem, Köroğlu gibi halk yapıtları da bütün Oğuz iline yayılmıştır. Türkçülüğün uzak ülküsü ise Turan'dır. Turan, kimilerinin sandığı gibi Türkler'den başka Moğollar'ı, Tunguzlar'ı, Fin-Ugorlar'ı, Macarlar'ı da içine alan bir budunlar topluluğu değildir. Bu topluluğa bilim dilinde Ural-Altay topluluğu denilir. Bununla birlikte bu sonki topluluğa bağlı budunların dilleri arasında bir yakınlık bulunduğu da henüz kanıtlanamamıştır. Öyle ki, kimi yazarlar, Ural Budunları ile Altay budunlarının birbirinden iki ayrı topluluk olduğunu ve Türkler'in, Moğollar ve Tunguzlar ile birlikte Altay topluluğuna, Fin-Ugorlar ile Macarlar'ın da Ural toluluğuna bağlı bulunduklarını ileri sürüyorlar. Türklerin, Moğollar ve Tunguzlar ile de bir dil yakınlığı olduğu da kanıtlanamamıştır. Bugün bilimsel olarak saptanan bir gerçek varsa, o da Türkçe konuşan Yakut, Kırgız, Özbek, Kıpçak, Tatar, Oğuz gibi Türk boylarının dilce ve gelenekçe budunsal bir birliğe sahip bulunduğudur. Turan sözcüğü, Turlar, yani Türkler demek olduğu için, yalnızca Türkler'i içine alan bir birliğin adıdır. Öyleyse Turan sözcüğünü bütün Türk kollarını içine alan büyük Türk ülkesi için kullanmamız gerekir. Çünkü Türk sözcüğü, bugün yalnız Türkiye Türkleri'ne verilen bir ad olmuştur. Türkiye'deki Türk kültürü içine girenler, doğal olarak yine bu adı alacaklardır. Benim kanımca bütün Oğuzlar yakın bir zamanda bu adda birleşeceklerdir. Fakat Tatarlar, Özbekler, Kırgızlar, ayrı kültür oluştururlarsa, ayrı uluslar halini alacaklarından, yalnız kendi adları ile anılacaklardır. O zaman bütün bu eski yakınları budunsal bir birlik olarak birleştiren ortak bir ada gerek duyulacak. İşte bu ortak ad Turan sözcüğüdür. Türkçülerin uzak ülküsü, Turan adı altında birleşen Oğuzlar'ı, Tatarlar'ı, Kırgızlar'ı, Özbekler'i, Yakutlar'ı, dilde, edebiyatta, kültürde birleştirmektir. Bu ülkünün bir gerçekliğe dönüşmesi olanağı var mı, yok mu? Yakın ülküler için bu yön aranırsa da, uzak ülküler için aranmaz. Çünkü uzak ülkü ruhlardaki coşkuyu sonsuz bir aşamaya yükseltmek için, ulaşılmak istenen çok çekici bir düştür. Üçyüz milyon Türk'ün bir ulus olarak birleşmesi Türkçüler için en güçlü çoşku kaynağıdır. Turan ülküsü olmasaydı, Türkçülük bu denli hızla yayılmayacaktı. Bununla birlikte kim bilir? Belki gelecekte Turan ülküsü de gerçekleşecektir. Ülkü, geleceğin yaratıcısıdır. Dün Türkler için düşsel bir ülkü olan ulusal devlet, bugün Türkiye'de gerçekleşmiştir. Öyleyse Türkçülüğü, ülküsünün büyüklüğü bakımından üç aşamaya ayırabiliriz:1) Türkiyecilik2) Oğuzculuk
3) TurancılıkBütün gerçeklik alanında yalnız Türkiyecilik vardır. Fakat ruhların büyük bir özlemle aradığı Kızıl Elma, gerçeklik alanında değil, düş alanındadır. Türk köylüsü Kızıl Elma'yı düşlerken gözünün önüne eski Türk ilhanları gelir. Gerçekten Turan ülküsü geçmişte bir düş değil, gerçeklikti. İsa'dan 210 yıl önce Kun Başbuğ'u Mete, Kunlar (Hunlar) adı altında bütün Türkleri birleştirdi zaman Turan ülküsü gerçekleşmişti. Hunlardan sonra avarlar, Kırgız-Kazaklar, daha sonra Kür Han, Cengiz Han ve sonuncu olmak üzere Timurlenk Turan ülküsünü gerçekleştirmediler mi? Turan sözcüğünün anlamı böyle sınırlandırıldıktan sonra artık Macarlar'ın, Fin-Ugorlar'ın, Moğollar'ın, Tunguzlar'ın, Turan ile bir ilgileri kalmaması gerekir. Turan bütün Türklerin geçmişte ve belki de gelecekte bir gerçeklik olan büyük yurdudur. Turanlılar, yalnız Türkçe konuşan uluslardır. Eğer Ural ve Altay ailesi gerçekten varsa, bunun kendine özgü bir adı olduğundan, Turan adına gereksinme duyulamaz.Bir de kimi Avrupalı yazarlar, Batı Asya'da asılları bakımından Samiler ya da Ariler'den olmayan bütün budunlara Turan adını takıyorlar. Bunların amacı, bu budunların Türkler'in yakını olduğunu onaylamak değildir. Yalnız Samiler ile Ariler'den başka budunlar olduğunu anlatmak içindir. Bundan başka kimi yazarlar da Şehname'ye göre Tur ile İrec'in kardeş olduğuna bakarak Turan'ı eski İran'ın bir bölümü saymaktadırlar. Oysa Şehname'ye göre Tur ile İrec'in üçüncü bir kardeşleri daha vardır ki adı Selem'dir. Selem ise İran'ın boyun dedesi değil, bütün Samiler'in ortak atasıdır. Öyleyse Feridun'un oğulları olan bu üç kardeş, Nuh'un oğulları gibi, eski etnografik bölümlerin adlarından doğmuştur. Bundan anlaşılıyor ki Turan İran'ın bir parçası değil, bütün Türk illerini içine alan Türk birliğidir... "Türkçülüğün Esasları", Ziya Gökalp, Sayfa: 20-24

Turan Marşlari

2004-11-26T15:21:00.000-08:00

Azerbaycan Milli Marşı

Azerbaycan,Azerbaycan
Ey gehreman övladın şanlı vatanı
Senden ötürü can vermeye cümle hazırız
Senden ötürü gan dökmeye cümle gadiriz
Üç renkli bayrağınla mesud yaşa
Üç renkli bayrağınla mesud yaşa

Minlerle can gurban oldu
Sinen harbe meydan oldu
Hügugundan keçen esger
Here bir gehreman oldu

Sen olasan gülüstan
Sene her an can gurban
Sene bir çox mehebbet
Sinemde tutmuş mekan

Namusunu hifz etmeye
Batrağını yükseltmeye
Namusunu hifz etmeye
Cümle gençler miüştagsır

Şanlı veten,şanlı veten
Azerbaycan,Azerbaycan
Azerbaycan,Azerbaycan

قيزيل بايراقدان

2004-11-19T11:11:00.000-08:00

قيزيل بايراقدان
قوپاراق قيزيل چكيش
ازير فهله‌لرين باشيني
قيزيل اوراق
چئوريلير قيزيل ايلانا
دولاشير بوينونا كندلي‌لرين،
قيزيل بايراقدان قان سوزولور
تارلايا،
زاوودا،
«رهبر يولداش»
توپاتوتور
فهله، كندلي، يولداشيني
(عزيز سلامي 62 تهران)

آناميز ايرانا!؟

2004-11-13T05:21:00.000-08:00

سن دئمه آنالار ساچي يولارميش
آنـا قـنيم ايــميش اوره‌يــه جـانـا
ايندي كي آناليق بئله اولارميش
يئتيم اولماق ايسته‌ييره‌م حياسيز آنا
آ. ک.خ

یاشاسین آذربایجان

2004-11-13T05:12:00.000-08:00

آشيغا دئديم
قاراباغ شيكسته‌سيني چال
دئدي هله دستماز آلماميشام

(آ. موغانلي)